اگر قصد نگهداری سگ در آلمان را دارید یا حتی بدون داشتن حیوان خانگی در این کشور زندگی می کنید، باید بدانید که سگ ها بخشی جدایی ناپذیر از زندگی روزمره در اینجا هستند؛ اما قوانین مربوط به قلاده، سر و صدا و فضاهای عمومی می تواند به طرز شگفت آوری سخت گیرانه باشد.
با go2de.com همراه باشید تا جزئیات این خبر را بررسی کنیم.
اگر مدتی در آلمان زندگی کرده باشید، احتمالاً متوجه شده اید که سگ ها همه جا حضور دارند: در قطارها، پارک ها، مسیرهای جنگلی و خیابان های شهر. اما چیزی که کمتر به چشم می آید، شبکه پیچیده ای از قوانین و مقررات محلی است که تعیین می کند سگ ها و صاحبانشان چه کارهایی را می توانند و چه کارهایی را نمی توانند انجام دهند.
قوانین نگهداری سگ در آلمان: چه زمانی قلاده الزامی است؟
بیشتر پیچیدگی ها از این واقعیت ناشی می شود که هیچ قانون واحد و سراسری در کل کشور وجود ندارد. همانند پیچیدگی قوانین تابعیت آلمان، قوانین مربوط به حیوانات خانگی نیز در ایالت های مختلف متفاوت است و هر ایالت یا شهر به طور مستقل در مورد آن تصمیم گیری می کند.
بهترین مرجع برای یافتن قوانین محلی، وب سایت شهرداری یا اداره نظم عمومی (Ordnungsamt) منطقه شما است. در عمل، مقامات معمولاً تا زمانی که شکایتی مطرح نشود، قوانین را به شدت اعمال نمی کنند. اما طبق مقررات رسمی، هر ایالت چارچوب خاص خود را برای نگهداری سگ در آلمان تعیین می کند:
- برلین: دارای سخت گیرانه ترین قوانین است. سگ ها معمولاً باید در فضاهای عمومی قلاده داشته باشند و حتی طول قلاده نیز تنظیم شده است (یک متر در مناطق عابر پیاده و دو متر در پارک ها و فضاهای سبز).
- هامبورگ: تنها ایالتی است که تمام سگ های بالای ۱۲ ماه باید در فضاهای عمومی آن قلاده داشته باشند. باز کردن قلاده تنها در مناطق مشخص و حصارکشی شده مجاز است.
- ایالت های بایرن، بادن-وورتمبرگ و زاکسن: در طرف مقابل، این مناطق قانون کلی و سراسری برای استفاده از قلاده ندارند و سگ ها در طبیعت و جنگل ها آزادتر هستند.
فضاهای حساس و جریمه های مالی سنگین
به طور کلی در اکثر نقاط آلمان توافق نظر وجود دارد که سگ ها در مکان های شلوغ یا حساس باید با قلاده باشند. قوانین جنگل ها نیز اغلب منبع سردرگمی هستند. اگر برای پیاده روی و استراحت به شهرهای آبگرم آلمان یا مناطق محافظت شده طبیعی می روید، حتماً تابلوهای راهنما را بررسی کنید؛ زیرا در برخی مناطق قلاده فقط در فصل بهار و اوایل تابستان الزامی است.
نقض قوانین قلاده یک تخلف اداری محسوب می شود. با توجه به بالا رفتن هزینه های زندگی و تورم در آلمان، باید حسابی مراقب باشید؛ زیرا بر اساس فهرست کاتالوگ جریمه های آلمان (Bussgeldkatalog)، این جریمه ها بسته به ایالت و شرایط می تواند بین ۷۵ تا ۱۵۰۰ یورو متغیر باشد.
سگ های خطرناک (Listenhunde) و استفاده از پوزه بند
قوانین مربوط به نگهداری سگ در آلمان برای نژادهایی که خطرناک طبقه بندی می شوند (Listenhunde) بسیار سخت گیرانه تر است. این طبقه بندی در ایالت های مختلف فرق دارد، اما معمولاً شامل نژادهایی مانند پیت بول تریر آمریکایی، استافوردشایر بول تریر و بول تریر می شود.
در بسیاری از ایالت های آلمان، این سگ ها باید در فضاهای عمومی فارغ از قوانین محلی، همواره قلاده داشته باشند و معمولاً استفاده از پوزه بند در وسایل حمل و نقل عمومی، مناطق عابر پیاده یا فستیوال های شلوغ برای آن ها کاملا اجباری است.
مناطق ممنوعه و الزامات نظافت در نگهداری سگ در آلمان
برخی از مکان ها کاملاً به عنوان مناطق عاری از سگ شناخته می شوند و ورود حیوانات به آنجا ممنوع است. از مهم ترین این مکان ها می توان به زمین های بازی کودکان اشاره کرد که به دلایل بهداشتی ورود سگ به آن ها تخلف است. البته سگ های راهنمای افراد دارای معلولیت از این قاعده مستثنی هستند.
یکی دیگر از اصول مهم نگهداری سگ در آلمان، الزام مطلق به جمع آوری فضولات حیوان است. رها کردن فضولات سگ در پیاده روها یا پارک ها می تواند منجر به جریمه هایی تا ۱۵۰ یورو یا بیشتر شود و در زمین های بازی کودکان به دلیل خطرات بهداشتی ممکن است حتی یک جرم کیفری تلقی گردد.
حمل و نقل عمومی، ایمنی خودرو و قوانین سکوت
در وسایل حمل و نقل عمومی، قوانین بیشتر بر رفاه و ایمنی تمرکز دارند. بر اساس قوانین شرکت راه آهن ملی آلمان (Deutsche Bahn)، سگ های کوچک معمولاً می توانند به صورت رایگان سفر کنند، در حالی که سگ های بزرگتر باید حتما قلاده و پوزه بند داشته باشند و برای آن ها بلیت تهیه شود. همچنین در داخل خودرو، سگ ها از نظر قانونی بار محسوب می شوند و باید به درستی با باکس یا کمربند ایمن گردند.
در نهایت، رعایت ساعات سکوت (Ruhezeit) برای نگهداری سگ در آلمان بسیار حیاتی است. پارس کردن های گاه به گاه به عنوان رفتار طبیعی حیوان قابل تحمل است، اما سر و صدای مداوم و بیش از حد، به ویژه در ساعات استراحت قانونی (معمولاً ۱۳ تا ۱۵ و ۲۲ تا ۶ صبح)، به عنوان یک مزاحمت صوتی تلقی می شود و می تواند منجر به شکایت همسایگان، ورود اداره نظم عمومی و صدور جریمه شود.
