در سایه تغییرات اخیر در سیاست های مهاجرتی و افزایش آمار دیپورت از آلمان، داستان یاسین الحمدو، دانشجوی ۲۰ ساله سوری که پس از ۱۱ سال زندگی و ادغام کامل در این کشور ناگهان با حکم اخراج مواجه شده، واکنش های بسیاری را برانگیخته است.
با go2de.com همراه باشید تا جزئیات این خبر را بررسی کنیم.
تغییر سیاست ها و تسریع روند دیپورت از آلمان
یاسین الحمدو در سال ۲۰۱۵ و در سن ۹ سالگی وارد آلمان شد. او در مدرسه بسیار موفق بود و حتی پس از بازگشت مادرش به سوریه، تصمیم گرفت به تنهایی در آلمان بماند. اما در ماه مارس، تنها چند هفته پیش از امتحانات نهایی دوره کارآموزی سه ساله اش (به عنوان کارمند امور صنعتی)، نامه ای دریافت کرد که به او دستور می داد ظرف ۳۰ روز خاک آلمان را ترک کند.
یاسین در مصاحبه ای گفت: «من سال های بیشتری را در آلمان گذرانده ام تا در سوریه. دوستانم اینجا هستند و با یک خانواده آلمانی بزرگ شده ام. ما هر روز غذاهای سنتی آلمانی مثل کلم ترش می خوردیم. حالا یک نفر پشت میز نشسته و می گوید می خواهیم یاسین را اخراج کنیم. این یعنی چه؟»
موضع رسمی آلمان در قبال پناهجویان در سال های اخیر به شدت تغییر کرده است. در اوایل دسامبر ۲۰۲۴، اداره فدرال مهاجرت و پناهندگان (BAMF) تصمیم گیری درباره درخواست های پناهندگی مرتبط با سوریه را به حالت تعلیق درآورد. سپس در ماه سپتامبر با دستور وزیر کشور، بررسی پرونده مردان جوان، مجرد و توانمند با هدف افزایش آمار دیپورت از آلمان تسریع شد. این رویکردهای سخت گیرانه در راستای سایر تغییرات گسترده کشور است که در گزارش هایی نظیر اخبار آلمان: از توافق با اوکراین تا ماراتن دوربین های کنترل سرعت نیز به چشم می خورد.
تلاش برای پیشرفت و شوک مواجهه با حکم اخراج
یاسین با ورود به آلمان زبان را به سرعت آموخت و توانست در یک سال دو پایه تحصیلی را پشت سر بگذارد. او با وجود دوری از خانواده و زندگی در شرایط سخت، یک دوره کارآموزی معتبر در شهر کیل (Kiel) پیدا کرد.
او درباره شرایط خود می گوید: «من هیچ گونه کمک هزینه اجتماعی (حتی کمک هزینه هایی که حق قانونی ام بود) دریافت نمی کنم. هزینه آپارتمانم را خودم می دهم، کار می کنم، مالیات می پردازم و فوتبال بازی می کنم.»
در سپتامبر گذشته، او برای پیگیری تمدید اقامت خود به اداره اتباع خارجی مراجعه کرد، اما با پاسخی عجیب مواجه شد. متصدی به او گفت که جلسه ای برای Ausweisung (اخراج) دارد. یاسین که این کلمه را با Ausweis (کارت شناسایی) اشتباه گرفته بود، پرسید که آیا منظورشان کارت شناسایی است؟ متصدی در پاسخ گفت: «نه، شما اخراج می شوید و در لیست دیپورت از آلمان قرار دارید.»
گرفتار در پیچ و خم های بوروکراسی مهاجرتی
مانند بسیاری از فرآیندهای اداری طولانی و فرساینده (نظیر آنچه در روند دریافت تابعیت آلمان از طریق اجداد می بینیم)، سرنوشت یاسین در گیر و دار بوروکراسی گرفتار شد. اقامت او در ابتدا به وضعیت پرونده پدرش گره خورده بود. وقتی ۱۸ ساله شد، سعی کرد به صورت مستقل برای اقامت دائم درخواست دهد. افسر اداره مهاجرت مجوز قبلی او را باطل کرد و به او یک گواهی اقامت موقت (Fiktionsbescheinigung) داد و او را مجبور کرد کل روند درخواست را از ابتدا آغاز کند.
همین وضعیت موقت و تصمیمات رویه ای جدید باعث شد او در دسته بندی افرادِ در اولویت برای خروج قرار بگیرد؛ نه به خاطر اینکه خطایی مرتکب شده بود، بلکه صرفاً به دلیل وضعیت بوروکراتیک پرونده اش.
مبارزه با تصمیم دیپورت از آلمان و حمایت های مردمی
در روزهای پس از دریافت حکم دیپورت، یاسین دچار افسردگی شدید شد و توان خواب و خوراک نداشت. با این حال تصمیم گرفت تسلیم نشود. او کمپینی جمع آوری امضا به راه انداخت که در عرض چند هفته بیش از ۴۰ هزار امضا جمع آوری کرد. همچنین ویدئویی در پلتفرم تیک تاک (TikTok) منتشر کرد که بیش از ۱.۵ میلیون بازدید داشت.
این حجم از توجه و همبستگی اجتماعی – که بی شباهت به حمایت های مدنی در طرح هایی نظیر افتتاح هاب جدید در برلین برای پناهجویان نیست – باعث شد یک وکیل پرونده او را بر عهده بگیرد و حداقل یک مهلت موقت برای پایان امتحاناتش بگیرد.
یاسین درباره آینده نامشخص خود می گوید: «هر روز را طوری زندگی می کنم که انگار روز آخر من است و مدام در هراس از اجرای حکم دیپورت از آلمان هستم. با این حال من به راهم وفادار مانده ام و می خواهم کاری کنم که مادرم به من افتخار کند.»
