تلفظ زبان آلمانی مهارتی است که حتی پس از سال ها زندگی در این کشور، همچنان می تواند برای خارجی ها چالش برانگیز باشد و تام پوگ، ستون نویس با سابقه ۱۷ سال اقامت در آلمان، اعتراف می کند که هنوز در ادای برخی واژگان و تشخیص صداها ناتوان است. من بخش زیادی از زندگی خود را صرف صحبت کردن، خواندن و گوش دادن به زبان آلمانی می کنم؛ چه در خانه و چه در محل کار. می توانم در جلسات گلیم خودم را از آب بیرون بکشم، نامه های رسمی را بدون وحشت بخوانم و با دوستان و همسایگان گپ بزنم.
با go2de.com همراه باشید تا جزئیات این خبر را بررسی کنیم.
چالش های همیشگی در تلفظ زبان آلمانی
اما حتی پس از گذشت نزدیک به دو دهه، هنوز نقاط کوری در تلفظ زبان آلمانی دارم؛ مشکلاتی که فراتر از صرفاً داشتن یک لهجه خارجی است. تا کنون خودم را با این نظریه دلداری می دادم که گوش انسان اگر در کودکی با صداهای خاصی آشنا نشود، نمی تواند آن ها را تشخیص دهد. اما به نظر می رسد این نظریه آرامش بخش، پایه های سستی دارد.
یکی از اولین قربانیان زندگی آلمانی زبان من، «کوکاکولا» بود. در آلمان، مردم نمی گویند «Coke»، بلکه درخواست «Cola» می کنند. مشکل اصلی در حرف «o» نهفته است. آلمانی ها این حرف را با صدایی خالص و ممتد تلفظ می کنند که گویی از محفظه ای مخفی در دهانشان خارج می شود. من به سادگی نمی توانم این صدا را تولید کنم.
مدتی تلاش کردم، اما هر بار که سعی می کردم این مصوت گریزپا را ادا کنم، قیافه ام کج و کوله می شد. گارسون ها نه تنها نمی فهمیدند چه می خواهم، بلکه اغلب با وحشت عقب نشینی می کردند. در نهایت، نوشیدن کولا را کلاً کنار گذاشتم. شاید پیروزی برای سلامتی ام بود، اما شکستی آشکار برای غرورم محسوب می شد.
- مشکلات مشابهی در سفارش قهوه داشتم و «Milchkaffee» (قهوه شیر) را با کاپوچینو جایگزین کردم.
- کلمه «Milch» ترکیبی از یک «ل» دقیق و یک «ش» نرم (ch) است که ادای آن برایم دشوار است.
- حداقل وقتی می گویم کاپوچینو، مردم می فهمند چه می خواهم و باریستا طوری نگاهم نمی کند که انگار سیستمم هنگ کرده است.
تفاوت های ظریف شنیداری: Ü در برابر U
در مسیر یادگیری و تلفظ زبان آلمانی، کلماتی هستند که نمی دانم، اما این صرفاً مسئله دایره لغات است. مانند یادگیری کلمه Profi که قبلاً بررسی کردیم، این ها قابل حل هستند. آنچه آزاردهنده است، تغییرات صوتی ظریفی است که معنا را تغییر می دهند اما برای گوش های بریتانیایی من کاملاً غیرقابل تشخیص اند. من اغلب نمی توانم تفاوت بین «ü» و «u» آلمانی را بشنوم.
یک بار، کمی پس از ورودم به آلمان، فکر کردم به یک مسابقه فوتبال بالای ۱۸ سال دعوت شده ام. به عنوان یک مرد ۳۰ و چند ساله با لباس کامل ورزشی رفتم و با زمینی پر از نوجوانان مواجه شدم. مشکل اصلی ناتوانی من در شنیدن تفاوت بین «U achtzehn» (زیر ۱۸ سال / Unter) و «Ü achtzehn» (بالای ۱۸ سال / Über) بود.
همچنین در شنیدن تفاوت بین صدای «e» و «a» مشکل دارم. این مسئله زمانی دردسرساز می شود که با برادرزاده همسرم «Anna» و همسر او «Anne» طرف هستم. همه اعضای خانواده این دو نام را با تفاوتی کوچک اما آشکار تلفظ می کنند؛ آشکار برای همه جز من. زندگی در آلمان و تعاملات روزمره پر از این لحظات است.
آیا علم راه حلی دارد؟
البته این یک خیابان یک طرفه نیست. انگلیسی هم مصوت هایی دارد که برای آلمانی ها دشوار است. اما سوال اینجاست: علم چه می گوید؟ در حالی که دانشمندان قبلاً معتقد بودند مغز بزرگسالان نمی تواند برای تشخیص صداهای جدید بازآموزی شود، تحقیقات جدیدتر نشان می دهد که این کار ممکن است.
برای مثال، بزرگسالان ژاپنی توانستند با ۱۰ جلسه تمرین شنیداری هدفمند، توانایی تشخیص «R» و «L» را تا ۲۰ درصد بهبود بخشند. این فرآیند شامل وظایفی برای بهره گیری از «انعطاف پذیری عصبی» است. می توانید اطلاعات بیشتر درباره فوايد یادگیری آواشناسی را در منابع علمی (ویکی پدیا) مطالعه کنید.
با این حال، با سنجیدن جوانب مثبت و منفی، فکر می کنم ترجیح می دهم به آینده ای بدون کوکاکولا و چند سوءتفاهم کوچک راضی باشم تا اینکه وارد فرآیندهای پیچیده عصبی شوم. البته اگر قصد دارید فرزندانتان این مشکلات را نداشته باشند، سیستم آموزشی نقش مهمی دارد، همانطور که در بحث ممنوعیت گوشی در مدارس آلمان به اهمیت تمرکز بر یادگیری اشاره شد.
برای کسانی که می خواهند روی تلفظ زبان آلمانی خود کار کنند، منابعی مانند موسسه گوته می توانند کمک کننده باشند. آیا شما هم مشکلات مشابهی در گفتن یا شنیدن کلمات خاصی در آلمانی دارید؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.
